Bir müzik ile çıkar içindeki hüzün,
perde arkasında gizli bakışların.
Düşler. .
Sonra sapa sarar.
Acıya dair sızıların hafif pişmesidir dünümüzün kendini hatırlatması.
Okuduğum kitaptan bir pasaj pekiştirir.
” Bir şansımız daha olsaydı ”
kim, nerede, nasıl olurduk.
Evet olsaydı …
Kederi yazgı bilenden olmazdım. Yazgının, kurgusu sanılandan olmazdım.
Olmazdım kara toprağın değişmezliğinden
ve yine olmazdım içimdeki çocuğu ürkütenden, hor gõrenden.
Hem asla olmazdım beni yok gõrenden.
Yükü marifet sanandan, olmazdım.
Yokuşu başarı gõrenden,
kõr olandan
sağırdan
dilsizden olmazdım komşu oğlu.
Aklını yok satandan …
Olurdum yine kendimin
ve aklımın,
yüreğimin masum bakışının ,
kirli olmaktan imtina edişinin olurdum
. …
Komşu oğlu,
İşte !
Bir müzik ile başladı ,
içimdekinin sarması .
Perde arkasından aşka yelken açan bakışın ,
Siyah -beyaz filmden bir imgesin
komşu kızına.
Hüzne sarılmaktı
Mozart ‘ı dinlerken.
..
Bazen o çocuk gider,
sevmişse geri dõner .
About the Author
