Kamuran Cakir 
Hayatımızın her yerinde renkler var. Sabah giydiğimiz kıyafetten, girdiğimiz markete, oturduğumuz evin duvarından telefondaki uygulamalara kadar… Ama çoğu zaman fark etmiyoruz: Renkler sadece görüntü değil, duygu da taşıyor.
Aslında renkler ruh halimizi, enerjimizi ve hatta davranışlarımızı etkiliyor. Bazen kendimizi durduk yere enerjik, bazen huzurlu, bazen de gergin hissetmemizin arkasında bile renkler olabilir.
Kırmızı mesela… Güçlü bir renk. Enerji verir, dikkat çeker, insanı harekete geçirir. O yüzden indirim afişlerinde, reklamlarda sık sık kırmızı görürüz. Kalbi hızlandırır, bazen insanı aceleci bile yapar.
Mavi ise tam tersi bir etki yaratır. Daha sakin, daha güven veren bir renktir. Bankaların, resmi kurumların maviyi tercih etmesi boşuna değil. İnsan mavi gördüğünde biraz daha rahatlar, kendini güvende hisseder.
Yeşil doğayı hatırlatır. Gözleri yormaz, denge hissi verir. Parkta, ormanda ya da yeşil bir ortamda insanın içinin ferahlaması tesadüf değildir. Yeşil, dinginlik ve yenilenme duygusu taşır.
Sarı ise neşelidir. Güneş gibi… Moral yükseltir, dikkat çeker, yaratıcılığı tetikler. Ama fazlası yorucu da olabilir. O yüzden dozunda kullanıldığında etkisi güzeldir.
Bu yüzden renkler sadece estetik bir tercih değildir. Reklamlarda ürün satmak için, evlerde huzur yaratmak için, ofislerde verimliliği artırmak için bilinçli olarak kullanılır. Kıyafet seçimimiz bile kendimizi nasıl hissettiğimizi ve karşı tarafa nasıl göründüğümüzü etkiler.
Tabii herkes renkleri aynı şekilde algılamaz. Kültür, yaş, geçmiş deneyimler bu konuda çok belirleyicidir. Birine huzur veren bir renk, başkasını rahatsız edebilir. Yani renklerin etkisi kesin kurallar değil, kişisel bir deneyimdir.
Ama şu gerçek: Renkler hayatımızı sessizce yönlendirir. Fark etmeden ruh halimize dokunur, davranışlarımızı şekillendirir. Belki de bazen durup etrafımıza bakmak ve “Bu renk bana ne hissettiriyor?” diye sormak gerekir.
Çünkü bazen cevap, kelimelerde değil, renklerin dilindedir.
About the Author
